Toen ik in 2014 mijn eerste marathon liep in Amsterdam, dacht ik de laatste kilometers “dit nooit meer”. Maar toen ik even later mijn tas ophaalde zei de man die mijn tas overhandigde: “Mag ik je een tip geven? Berlijn! Dat is echt de mooiste”!
De pijn vergeet je en vele marathons later ging ik dan eindelijk naar Berlijn. De verwachtingen waren hoog, want Berlijn geldt als één van de snelste marathons ter wereld, waar al meerdere wereldrecords verbroken zijn. Ik zou daar wel even mijn PR (2.56.02) gaan aanscherpen, 2.55 was het doel. Het was dan ook even slikken toen ik zag dat de temperatuur op zondag zou oplopen tot 26 graden. In de trein onderweg naar Berlijn ben ik even gaan Googelen naar wat eigenlijk de invloed van temperatuur op het eindresultaat van je marathon is. En daar leerde ik dat “een stijging van elke 5 graden Celsius boven de 12 °C kan leiden tot een vertraging van 1,5% tot 3% van je eindtijd. Bij een marathon op 25 °C kan dit oplopen tot meer dan 25 minuten vertraging ten opzichte van een marathon bij ideale omstandigheden rond de 5-6 °C”.


Ik moest mijn doelen dus bijstellen en dat is best lastig voor een prestatiegericht persoon zoals ik. Dan maar gewoon rustig aan doen en genieten van de sfeer? Of proberen zo hard mogelijk te lopen en kijken waar ik op uit kom? Enigszins onzeker over de tactiek en het te lopen tempo vertrok ik zondagochtend om half acht richting de start. In de metro was het nog rustig, maar bij de Brandenburger Tor begon het al gezellig druk te worden met hardlopers die zich in de richting van de start begaven. Heel bijzonder om met 55.000 lopers uit meer dan 140 verschillende landen aan de start van zo’n mooi evenement te mogen staan.

Als om 9:15 uur het startschot klinkt is het inmiddels al 21 graden en het zonnetje begint al lekker door te komen. Ik had me voorgenomen om onderweg ook een beetje om me heen te kijken en van de sfeer te genieten, maar al snel was ik alleen maar op zoek naar water en verkoeling. De eerste helf kan ik nog best een mooi tempo vasthouden en verlies ik alleen wat tijd bij de drankposten, waar ik even de tijd neem om een beker water leeg te drinken en een beker over mijn hoofd en lichaam heen te gieten. Maar naarmate de marathon vordert en de temperatuur verder oploopt moet ik het tempo laten varen en het voelt dan toch ook wel als een verlossing als uiteindelijk de Brandenburger Tor weer in zicht komt. Uiteindelijk moet ik me tevreden stellen met een tijd van 3 uur, 2 minuten en 3 seconden, waar ik – blijkt achteraf – tweede dame in mijn leeftijdscategorie mee word. Moe maar voldaan mag ik de mooie medaille met toch wel enige trots in ontvangst nemen. Gelukkig bleef ik na de marathon nog twee dagen in Berlijn waardoor ik alsnog de gelegenheid kreeg om uitgebreid de bezienswaardigheden van de stad te bewonderen!

 Tot zover Erica.

Als we kijken naar de tussentijden, zien we dat Erica onder de omstandigheden toch weer ijzersterk gelopen heeft. Halfweg in 1:29:46 en beperkt verval in de warme 2e helft die ging in 1:32:17.