AVA-ster Jody (8 jaar) gaat als eerste over de finishlijn.

Om 11.00 uur startten de 10km en 10EM. Tot slot begon om 11.20 uur de 5km met een bijzonder nieuw onderdeel: bij kwekerij De Noordpoel werd overdekt door een lange kas gelopen.  

Op de rug gezien Sophie Kwak lopend door de kas

Aan deze 5km deden van AVA de familie Nisters-Eveleens (zoon Puk, vader Frits en moeder Elize) mee en de jeugdigen Evi van der Lans 10 jaar (samen met moeder en Esther van Rijn), Sophie Kwak 11 jaar (samen met vader en Sebastiaan) en de 14-jarige Tessa Weening met een snelle 23:59. Snelste AVA-er was Remco Metselaar met 20:44.


Mats bij de AVA MICA IT Baanloop van december 2025

Onze 16-jarige Mats van Teylingen liep voor het eerst een 10km en deed dat gelijk al onder de 40 minuten (39:23). Daarmee was Mats de snelste in zijn leeftijdscategorie. Sietse Reijnen liep lekker en scherpte zijn persoonlijk record met enkele seconden aan tot 41:07. Timo Peters, na de Techniekcursus bij AVA in de herfst van 2025 lid geworden, wordt met de week beter en liep nu met 49:32 een nieuwe persoonlijke beste tijd. Op de 10km waren ook veel vader-zoon lopers, namelijk Davy en John Heijsteeg, Jordi en Jacques Verhoef en Tygo en Jeroen Verhoeven (haas). Snelste van de AVA 10km-groep was Erica Belandi die Mats 3 seconden voorbleef en daarmee 1e in haar leeftijdscategorie werd.

Erica finisht

John Heijsteeg, die vorig jaar AVA's groep jeugdtrainers met zijn kennis en ervaring kwam versterken, neemt ons mee naar zijn belevenissen de laatste maanden.
Soms moet je gewoon weer even een drempel over om de uitdaging weer aan te gaan. Na de Amsterdam Marathon,  die ik vanwege een kuitblessure met te weinig trainingsuren had uitgelopen, was alleen lichamelijk herstel niet voldoende om het plezier in het hardlopen terug te vinden. Het bleek dat ook mentaal herstellen nodig is. Soms waren mijn trainingen al na 1 km lastig om de motivatie te vinden en was de vraag ”wie neem ik nou in de maling?” Dus nam ik de makkelijkste keuze, terug naar huis.
In de Kerstvakantie vond ik toch een “knop”, dat alles een keuze is. Na het lopen voor Serious Request met vriend Sander die een beperking heeft:(40% gehoor, 5% zicht maar wel 100% motivatie) de knop omgezet en het plezier weer gevonden om te genieten. Niet omdat het moet, maar omdat het mag!
Nu ruim 2 maanden verder was het wel even een drempel om de moed te vinden om deel te nemen aan Uithoorns Mooiste. En dat werd ook de Mooiste. Samen met mijn zoon Davy de dag voor de 10 km ingeschreven.

In alle ontspanning de warming up uitgevoerd en aan de staart van het veld opgesteld bij de start. Hoe fijn is het als de kilometers langs de kassen, veiling en weilanden vanzelf komen? Het tempo lekker vast kunnen houden tot in de straten van Uithoorn. Genietend langs de Steeldrum band de laatste 2 km gelopen om na 51:41 de finishlijn te passeren met een welkom van Davy, die vandaag een gelijke ervaring had en in 41.15 finishte.
Hoe leuk is het dan ook als je voor en na de wedstrijd een aantal pupillen en junioren tegen komt die enorm trots zijn op hun prestaties, of het nou winst is of het gewoon om het uitlopen ging. Dat geeft een trainer toch extra voldoening!

Roza de Jong schreef over haar 10km avontuur het volgende.
Vorig jaar had ik de start van de 5 km gemist, was met de 10 km opgelopen en liep bij de afslag 5 km na 1,8 km naar de finish. Dit jaar had ik mij voorgenomen dat alles anders zou lopen. Om kwart voor 10 startte ik de auto om te ontdooien en reed 10 minuten later weg. Ik zag een lampje branden en stopte na 400 meter om te kijken of het lampje uit ging. Daarna startte de auto niet meer: de keyless sleutel zat nog in mijn tas die thuis lag. Dus op een sprintje naar huis en weer 400 meter terug naar de auto. Dus met goede moed op weer op pad met nog genoeg tijd om er te komen. Het volgende obstakel was de afsluiting in De Kwakel. Ja, nu werd het wel krap. Via Aalsmeer naar Uithoorn en bij de afslag naar AKU was het superdruk. Spannend!! Maar met nog 20 minuten voor de start had ik mijn startnummer.

Het was koud met een klein zonnetje, prima hardloopweer dus. Bij de start zag ik Mickelle Tak en Carolien Trock die beiden heel stoer de 16 km. gingen lopen. Na de start lekker mijn eigen tempo gelopen en binnen de eerste km kwam ik Rianne Verkerk tegen. Met Rianne heb ik afgesproken dat we allebei de Dam tot Dam gaan lopen dit jaar dus leuk dat Rianne ook hiervoor aan het voorbereiden was. Rianne loopt sneller dan ik maar de eerste 6 km hebben we samen gelopen. We hadden afgesproken dat als de één langzamer of sneller wilde lopen, ze dat gewoon moest doen. Rianne heeft een hele mooie 1 uur 13 minuten gelopen en zelf was ik heel tevreden met 1 uur en 16 minuten. Het is een hele leuke loop die je door heel Uithoorn brengt. Een aanrader!


Leon Spooren, die de 10 EM liep, had het geluk om een 100-ste finisher te zijn en mocht daarom een taart mee naar huis nemen. Maar dat was best lastig, als je hardlopend van  Aalsmeer naar de loop bent gekomen en zo ook weer terug moet. Hoe de taart daar is aangekomen, is bij het verschijnen van dit artikel nog niet bekend.

Carolien Trock en Mickelle Tak begonnen samen aan deze 16.1km. Mickelle schreef daarover het volgende.
Het was een hele koude zondagochtend, maar wel droog en gelukkig ging de zon heerlijk schijnen. Kortom perfect loopweer! Carolien en ik hadden nog even overwogen om over te stappen naar de 10 km, maar uiteindelijk toch besloten de 10EM te lopen waarvoor we ons hadden ingeschreven. Ik had een maand niet gelopen door griep, feestdagen en het winterse weer en was pas vorig weekend weer gestart met trainen, dus dit was behoorlijk ambitieus.

Ik had een paar kilometer nodig om in mijn ritme te komen, maar daarna ging het best lekker. Regelmatig hadden we lekker de wind in de rug en de zon in ons gezicht. Uithoorn en De Kwakel lagen er mooi bij in het ochtendzonnetje en vooral de stukken langs de Amstel en het Zijdelmeer waren genieten. Tussendoor werden we flink aangemoedigd door Glenn, de man van Carolien, die met een harde bel op verschillende plekken langs de kant stond. De laatste 3 km voelden de benen steeds zwaarder en moesten we flink doorbijten. Maar met een tijd van 1:35:39 ben ik dik tevreden, het ging beter dan verwacht.

 De prestaties van de AVA-ers en andere bekende Nederlanders: